Łatwe, ale niebezpieczne.
Narzędzia i materiały
- Wanna do połowy wypełniona wodą,
- deska do krojenia chleba.
Jak?
Włóż do wody deskę i powoli, lekko poruszaj nią wzdłuż wanny, wzbudzając fale. Tak dobierz częstotliwość ruchów, by powstała najdłuższa możliwa fala, gdy woda właściwie nie faluje, a huśta się, przelewa z jednego końca wanny w drugi. Taka bardzo długa fala często powstaje podczas trzęsień ziemi i jest bardzo niebezpieczna. Góra wody może osiągnąć kilkadziesiąt metrów wysokości.
W tym doświadczeniu grozi Ci jednak inne niebezpieczeństwo - lanie, gdy zalejesz łazienkę. Bardzo ostrożnie dawkuj siłę wymuszającą falę tsunami, bo chwila nieuwagi może spowodować wylanie się połowy wody z wanny!
Dlaczego?
Woda musi być popychana miarowo i rytmicznie, zgodnie z naturalnym okresem odbijania się od brzegów wanny najdłuższej fali tsunami. Każdy kolejny, nawet niewielki, ale zgodny z tym rytmem ruch powiększa energię ruchu drgającego. Musisz w porę zakończyć to pompowanie energii, bo wylejesz na podłogę pół wanny wody!
Słowo tsunami jest zaczerpnięte z języka japońskiego i oznacza "wielką falę". W Naturze fale tsunami powstają, gdy trzęsie się głębokie, podmorskie dno.
Tsunami ma długość kilkuset kilometrów, wysokość ledwie metra, może dwóch i porusza się z prędkością 1000 km na godzinę. Na otwartym oceanie w ogóle jej nie zauważymy. Fala tsunami potrafi niezauważona przebyć przez cały ocean. Za to w pobliżu wybrzeży ta niewysoka, ale bardzo rozległa masa wody spiętrza się do gigantycznej wysokości 100 metrów. Taka fala nie daje żadnych szans ludziom mieszkającym na wybrzeżu. Błyskawicznie pustoszy całe kraje i należy do najgrozniejszych klęsk żywiołowych.
Państwa mające dostęp do otwartego oceanu - jak Japonia - posiadają odpowiednio wyposażone ośrodki wczesnego wykrywania i ostrzegania przed zbliżającą się falą tsunami.